लोकप्रिय लेख

संस्कृतः

महायोगी टेट भीमर्थ्या
वर पुंडरीकाय दातुं मुनिंद्रैः .
समाप्ती तिष्ठांतमानंदकें
परब्रह्मलिलिगं भजे पाण्डुरङ्गम् ॥१॥

भाषांतर:

महा-योग-पित्ते तट्टे भीमराथ्य
वरम पुंडदारिकाया दातुम मुनि-[मी]इंद्राइह |
समगत्य तृष्ठंतम-आनंदा-कंदम
परब्रह्मा-लिंगगम भजे पांददुरंगगम || 1 ||

अर्थः

1.1 (श्री पांडुरंगाला अभिवादन) मध्ये महान योगाचे आसन (महायोग पीठा) (म्हणजे पंढरपूर येथे) द्वारा बँक of भीमराठी नदी (पांडुरंगाला आले आहे),
1.2: (तो आला आहे) देणे वरदान ते पुंडारिका; (तो आला आहे) बरोबर महान मुनिस,
1.3: आल्या आल्या तो आहे स्थायी एक सारखे स्रोत of महान आनंद (परब्रह्मचा),
1.4: I उपासना की पांडुरंगा, सत्यापित कोण आहे प्रतिमा (लिंगम) चा परब्रह्म.

 

स्रोत: Pinterest

संस्कृतः

तद्द्वाससं नीलमेघावभाषण
रमामंदिरं सुंदरं चित्प्रकाशम् .
परें त्मिकानियां समन्यास्त्य
परब्रह्मलिलिगं भजे पाण्डुरङ्गम् ॥२॥

भाषांतर:

तद्दिद-वाससम निला-मेघावा-भस्म
रामा-मंडीराम सुंदरम सिटी-प्रकाशम |
परम टीव्ही[किंवा]-इस्तिकायम समा-न्यास्त-पदम
परब्रह्मा-लिंगगम भजे पांददुरंगगम || 2 ||

अर्थः

2.1 (श्री पांडुरंगाला अभिवादन) ज्यांचा कपडे जसे चमकत आहेत विजेच्या रेषा त्याच्या विरुद्ध निळा ढग सारखी चमकणारी , तयार
2.2: ज्याचा फॉर्म आहे मंदिर of रमा (देवी लक्ष्मी), सुंदर, आणि एक दृश्यमान प्रकटीकरण of शुद्धी,
2.3: कोण आहे सुप्रीमपरंतु (आता) स्थायी वर विट त्याच्या दोन्ही ठेवून पाय त्यावर,
2.4: I उपासना की पांडुरंगा, सत्यापित कोण आहे प्रतिमा (लिंगम) चा परब्रह्म.

संस्कृतः

प्रमाणन भवाब्धेरदिनं ममकानां
नितंबः कराभियां धृतो येन तस्मात .
विधुर्वसत्यै धृतो नाभिकोशः
परब्रह्मलिलिगं भजे पाण्डुरङ्गम् ॥३॥

भाषांतर:

प्रमन्नम भाव-अब्देर-इदम ममाकाणाम
नितंब करभ्याम धृतो येना तस्मात |
विधातूर-वसत्याय धृतो नाभी-कोशाह
परब्रह्मा-लिंगगम भजे पांददुरंगगम || 3 ||

अर्थः

3.1 (श्री पांडुरंगाला अभिवादन) द मापन करा या महासागर of सांसारिक अस्तित्व आहे (पर्यंत) या (फक्त जास्त) साठी My(भक्त),…
3.2: … (कोण म्हणू शकेल) बाय धारण त्याचा कंबर आपल्या सह हात,
3.3: कोण आहे धारण (कमळ) फ्लॉवर कप साठी विधाता (ब्रह्मा) स्वतःला जगशील,
3.4: I उपासना की पांडुरंगा, सत्यापित कोण आहे प्रतिमा (लिंगम) चा परब्रह्म.

संस्कृतः

शरचंद्रबिंबान्ह चारुहासन
लसत्कुंडलाक्रान्तगंडस्थलाङ्गम् .
जपारागीबिम्बाधरं कन्निकत्रं
परब्रह्मलिलिगं भजे पाण्डुरङ्गम् ॥५॥

भाषांतर:

शार्क-कॅन्ड्रा-बिम्बा-[ए]अनानम कारू-हासम
लसट-कुंडदला-[ए]आक्रांत-गानदादा-स्थला-अंगगम |
जपा-रागा-बिंबा-अधाराम कान.जा-नेत्राम
परब्रह्मा-लिंगगम भजे पांददुरंगगम || 5 ||

अर्थः

5.1 (श्री पांडुरंगाला अभिवादन) ज्यांचा चेहरा प्रतिबिंबित करते च्या वैभव शरद .तूतील चंद्र आणि एक आहे मोहक हसू(यावर खेळत आहे),
5.2: (आणि) कोणाची गाल आहेत ताब्यात च्या सौंदर्याने चमकणारे इअर-रिंग्ज नृत्य त्यावर,
5.3: कोणाची ओठ आहेत लाल सारखे हिबिसस आणि देखावा आहे बिंबा फळ; (आणि) कोणाची डोळे म्हणून सुंदर आहेत कमळ,
5.4: I उपासना की पांडुरंगा, सत्यापित कोण आहे प्रतिमा (लिंगम) चा परब्रह्म.

अस्वीकरण:
 या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.

अठरावा अध्याय म्हणजे यापूर्वी चर्चा झालेल्या विषयांचा पूरक सारांश. भगवद्गीतेच्या प्रत्येक अध्यायात.

अर्जुना उवाच
संन्यासस्य महा-बहो
तत्त्वम आयचमी वेडीटम
त्यागस्य सीए हर्सिकेसा
prthak केसी-निसूदाना


भाषांतर

अर्जुन म्हणाला, “हे सामर्थ्यवान शस्त्र, केसी राक्षसाचा हत्येस, हर्षिकेसाचा संन्यास [त्याग] आणि त्यागलेला जीवनक्रम [संन्यास] या उद्देशाने मला जाणून घ्यायचे आहे.

हेतू

 प्रत्यक्षात, भगवद्गीता ते सतरा अध्यायांत पूर्ण झाले आहे. अठरावा अध्याय यापूर्वी चर्चा झालेल्या विषयांचा पूरक सारांश आहे. च्या प्रत्येक अध्यायात भगवद्गीता, भगवान कृष्णा यावर भर देतात की परमात्माच्या सर्वोच्च व्यक्तिमत्त्वाची भक्ती सेवा हे जीवनाचे अंतिम लक्ष्य आहे. हाच मुद्दा अठराव्या अध्यायात ज्ञानाचा सर्वात गोपनीय मार्ग म्हणून सारांशित केला आहे. पहिल्या सहा अध्यायांमध्ये भक्ती सेवेवर ताण देण्यात आला: योगीम आपी सर्वसम…

"सर्व योगी किंवा transcendentalists, जो नेहमीच माझ्यामध्ये माझ्याबद्दल विचार करतो तो सर्वोत्तम आहे. ” पुढील सहा अध्यायांमध्ये, शुद्ध भक्तिसेवा आणि तिचे स्वरूप आणि क्रियाकलाप यावर चर्चा झाली. तिसर्‍या सहा अध्यायांमध्ये ज्ञान, संन्यास, भौतिक निसर्ग आणि अतींद्रिय निसर्ग आणि भक्ती सेवेचे कार्य वर्णन केले आहे. सर्व कृत्ये परमात्माच्या संयोगाने केली पाहिजेत, असा शब्दांचा सारांश दिला गेला om टाट बसला, जे विष्णू, सर्वोच्च व्यक्ति दर्शवते.

च्या तिस third्या भागात भगवद्गीता, भक्ती सेवा भूतकाळाच्या उदाहरणाद्वारे स्थापित केली गेली Acaryas आणि ते ब्रह्मसूत्र, अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना वेदांतसूत्र, जे भक्त सेवा जीवनाचा अंतिम हेतू आहे असे दर्शवितो आणि इतर काहीही नाही. काही विशिष्ट व्यक्तिवादी स्वत: च्या ज्ञानाचे मक्तेदारी मानतात वेदांतसूत्र, पण प्रत्यक्षात वेदांत-सूत्र भक्तीसेवा समजून घेण्यासाठी आहे, परमेश्वरासाठी, स्वत: हा संगीतकार आहे वेदांतसूत्र, आणि तो त्याचा जाणकार आहे. त्याचे वर्णन पंधराव्या अध्यायात केले आहे. प्रत्येक शास्त्रात, प्रत्येक वेद, भक्ती सेवा उद्देश आहे. मध्ये स्पष्ट केले आहे भगवद्गीता।

दुस Chapter्या अध्यायात, संपूर्ण विषयाचा सारांश सांगितला गेला, त्याचप्रमाणे अठराव्या अध्यायातही सर्व निर्देशांचा सारांश देण्यात आला आहे. जीवनाचा उद्देश संसाराच्या आणि भौतिकतेच्या निसर्गाच्या तीन भौतिक पद्धतींपेक्षा जास्त सूक्ष्म स्थितीची प्राप्ती दर्शविलेला आहे.

अर्जुनला दोन स्वतंत्र विषयांची स्पष्टीकरण द्यायचे आहे भगवद्गीता, म्हणजेच संन्यास (त्यागा) आणि जीवनाचा त्यागलेला क्रम (संन्यास). अशा प्रकारे तो या दोन शब्दांचा अर्थ विचारत आहे.

या श्लोकात परात्पर भगवान-हर्षिकेसा आणि केसिनिसुदन संबोधनासाठी वापरलेले दोन शब्द महत्त्वपूर्ण आहेत. हृसिकेसा ही कृष्णा आहे, सर्व इंद्रियांचा स्वामी आहे, जो आम्हाला मानसिक शांती मिळविण्यात नेहमीच मदत करू शकतो. अर्जुनाने सर्व गोष्टींचा सारांश अशा प्रकारे करावा की तो सुसज्ज राहू शकेल. तरीही त्याला काही शंका आहेत आणि शंका नेहमी भुतांशी तुलना केली जाते.

म्हणूनच ते कृष्णाला केसिनिसुदन म्हणून संबोधतात. केसी हा एक अत्यंत दुष्ट देव होता ज्याला प्रभुने मारले होते. आता अर्जुनाला अशी अपेक्षा आहे की कृष्णा संशयाच्या राक्षसाचा वध करील.

अस्वीकरण:
 या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.

चौथ्या अध्यायात असे म्हटले आहे की विशिष्ट प्रकारच्या उपासनेचा विश्वासू माणूस हळू हळू ज्ञानाच्या अवस्थेत उन्नत होतो.

अर्जुना उवाच
तुम्ही शास्त्र-विद्या उत्सर्ज्य
याजांते श्रद्धानविताः
तेसम निष्ठा तू का कृष्णा
सत्वम अहो राजस तमः

अर्जुन म्हणाले, हे कृष्णा, जो धर्मग्रंथातील तत्त्वांचे पालन करीत नाही पण स्वत: च्या कल्पनेनुसार उपासना करतो त्याची काय परिस्थिती आहे? तो चांगुलपणा मध्ये आहे, आवड मध्ये आहे की अज्ञान मध्ये आहे?

हेतू

चौथे अध्याय, एकोणिसाव्या श्लोकात असे म्हटले आहे की विशिष्ट प्रकारच्या उपासनेचा विश्वासू माणूस हळू हळू ज्ञानाच्या अवस्थेत उन्नत होतो आणि शांती आणि समृद्धीची सर्वोच्च परिपूर्ण अवस्था प्राप्त करतो. सोळाव्या अध्यायात असा निष्कर्ष काढला आहे की जो शास्त्रात नमूद केलेल्या तत्त्वांचे पालन करीत नाही त्याला अन म्हणतात असुर, राक्षस आणि जो धर्मशास्त्रीय आज्ञा विश्वासाने पाळतो त्याचे नाव आहे देवा, किंवा डीमिगोड.

आता जर एखाद्याने विश्वासाने काही नियम पाळले ज्याचा शास्त्रीय आदेशात उल्लेख नाही, तर त्याचे स्थान काय आहे? अर्जुनाची ही शंका कृष्णाने मोकळा करायची आहे. जे माणसाची निवड करुन देव त्याच्यावर श्रद्धा ठेवून काही प्रकारचे देव निर्माण करतात ते चांगुलपणा, आवड किंवा अज्ञानाने त्याची उपासना करतात? अशा व्यक्तींना जीवनाची परिपूर्ण अवस्था प्राप्त होते का?

त्यांना वास्तविक ज्ञानामध्ये स्थान मिळविणे आणि स्वत: ला सर्वोच्च परिपूर्ण अवस्थेत उन्नत करणे शक्य आहे काय? जे धर्मग्रंथांचे नियम व कायदे पाळत नाहीत पण ज्यांना कशावरही विश्वास आहे आणि देव आणि देवतांचे आणि पुरुषांची उपासना करतात त्यांना त्यांच्या प्रयत्नात यश मिळते काय? हे प्रश्न अर्जुना कृष्णाला देत आहेत.

अस्वीकरण:
 या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.

श्री-भगवान उवाच
अभ्यम सत्त्वगुण
ज्ञान-योग-व्यावसतिथिः
दानम नुकसान सीए यज्ञ सीए
स्वध्याय तप अर्जावम्
अहिंसा सत्यम अक्रोडस
त्याग शांतीर आपसुनम्
दया भूतेस्व अलोलप्टम
मरदवम ह्रर apकॅपलम
तेजा काम धृतिह सौकाम
एड्रोहो नाटी-मनीता
भवंती संपदाम दाविम
अभिजातस्य भरता

 

धन्य भगवान म्हणाले: निर्भयता, एखाद्याच्या अस्तित्वाची शुध्दीकरण, आध्यात्मिक ज्ञानाची जोपासना, दान, आत्मसंयम, त्यागाची कामगिरी, वेदांचा अभ्यास, तपस्या आणि साधेपणा; अहिंसा, सत्यता, रागापासून मुक्तता; संन्यास, शांतता, फॉल्टफाइंडिंगचा तिरस्कार, करुणा आणि लोभपासून मुक्तता; सभ्यता, नम्रता आणि स्थिर दृढनिश्चय; जोम, क्षमा, धैर्य, स्वच्छता, हेवा पासून स्वातंत्र्य आणि सन्मान करण्याची आवड - हे भरतपुत्र, दैवी निसर्गाने संपन्न धर्माभिमान्यांचे आहेत.

हेतू

पंधराव्या अध्यायाच्या सुरूवातीस, या भौतिक जगाच्या केळीच्या झाडाचे स्पष्टीकरण देण्यात आले. त्यातून बाहेर पडणा extra्या अतिरिक्त मुळांची तुलना जीवंत संस्थांच्या कार्याशी केली गेली, काही शुभ, काही अशुभ. नवव्या अध्यायात, देखील देव, किंवा देव, आणि असुरस, अधार्मिक किंवा भुते यांचे स्पष्टीकरण देण्यात आले. आता, वैदिक संस्कारानुसार, चांगुलपणाच्या मोडमधील क्रिया मुक्तीच्या मार्गावर प्रगतीसाठी शुभ मानली जातात आणि अशा क्रिया म्हणून ओळखले जाते देव प्रगती, स्वभावाने अतींद्रिय.

जे लोक अतींद्रिय स्वभावात आहेत ते मुक्तीच्या मार्गावर प्रगती करतात. दुसरीकडे उत्कटतेने आणि अज्ञानाने कार्य करीत असलेल्यांसाठी, मुक्तीची शक्यता नाही. एकतर त्यांना या भौतिक जगात मानव म्हणून रहावे लागेल, किंवा ते प्राण्यांच्या प्रजातीमध्ये किंवा अगदी निम्न जीवनातील रूपात खाली येतील. या सोळाव्या अध्यायात प्रभु अनंतकालीन स्वभाव आणि तिचे परिचरित गुण, तसेच आसुरी स्वभाव आणि त्याचे गुण या दोहोंचे स्पष्टीकरण देते. या गुणांचे फायदे आणि तोटे देखील तो स्पष्ट करतो.

शब्द अभिजातस्या अतींद्रिय गुणांनी किंवा ईश्वरी प्रवृत्तीने जन्मलेल्या व्यक्तीच्या संदर्भात हे खूप महत्त्वपूर्ण आहे. ईश्वरी वातावरणात मुलाला जन्म देणे वैदिक शास्त्रात म्हणून ओळखले जाते गर्भधान-संस्कार. जर ईश्वरी गुणांनी पालकांना मूल हवे असेल तर त्यांनी मनुष्याच्या दहा तत्त्वांचे अनुसरण केले पाहिजे. मध्ये भगवद्गीता आम्ही यापूर्वीही अभ्यास केला आहे की एखाद्या चांगल्या मुलाला जन्म देण्यासाठी लैंगिक जीवन म्हणजे कृष्णा स्वतः. कृष्णा देहभान्यात प्रक्रिया वापरली गेली तर लैंगिक जीवनाचा निषेध केला जात नाही.

ज्यांना कृष्ण जाणीव आहे त्यांनी कमीतकमी मांजरी आणि कुत्र्यांसारखी मुले जन्माला येऊ नयेत पण त्यांना जन्म द्यावा जेणेकरुन ते जन्मानंतर कृष्णा जाणीव होतील. कृष्णा देहभानात विलीन झालेल्या वडिलांनी किंवा आईने जन्मलेल्या मुलांचा हाच फायदा झाला पाहिजे.

म्हणून ओळखली जाणारी सामाजिक संस्था वर्णश्रम-धर्म-समाजाला चार विभाग किंवा जातींमध्ये विभागणारी संस्था म्हणजे मानवी समाजाचा जन्मानुसार विभागणी करणे नव्हे. असे विभाग शैक्षणिक पात्रतेच्या दृष्टीने आहेत. ते समाजाला शांतता व समृद्धीच्या स्थितीत ठेवतील.

येथे नमूद केलेले गुण म्हणजे एखाद्या व्यक्तीला आध्यात्मिक समजूतदारतेने प्रगती करण्यासाठी ट्रान्सेंडेंटल गुण म्हणून वर्णन केले आहे जेणेकरून ते भौतिक जगापासून मुक्त होऊ शकेल. मध्ये वर्णश्रम संस्था सन्यासी, किंवा जीवनाचा त्याग केलेल्या व्यक्तीस, सर्व सामाजिक नियम व ऑर्डरचा प्रमुख किंवा अध्यात्मिक गुरु मानले जाते. ए ब्राह्मण हे समाजाच्या इतर तीन विभागांचे आध्यात्मिक गुरु मानले जाते क्षत्रिय, अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना वैश्यस आणि ते सुद्रस, पण ए संन्यासी, जो संस्थेच्या शीर्षस्थानी आहे, त्यास आध्यात्मिक अध्यापक मानले जाते ब्राह्मणस देखील. च्यासाठी संन्यासी, पहिली पात्रता निर्भय असावी. कारण ए संन्यासी कोणत्याही प्रकारचे समर्थन किंवा समर्थनाची हमी न घेता त्याने एकटे रहावे लागेल, त्याला फक्त परमात्माच्या सर्वोच्च व्यक्तिमत्वाच्या दयावर अवलंबून रहावे लागेल.

जर त्याला असे वाटले की, “माझे कनेक्शन सोडल्यानंतर, कोण माझे रक्षण करील?” त्याने त्याग केलेली जीवनशैली स्वीकारू नये. एखाद्याला पूर्ण खात्री असणे आवश्यक आहे की कृष्णा किंवा परमात्मा परमात्मा म्हणून त्याच्या स्थानबद्ध भूमिकेत सर्वोच्च व्यक्तिमत्त्व नेहमीच आत असतो, तो सर्व काही पहात आहे आणि एखाद्याला काय करायचे आहे हे त्याला नेहमीच माहित असते.

  अस्वीकरण:
 या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.
भगवद्गीतेच्या अध्याय १ of चा उद्देश खालीलप्रमाणे आहे.
श्री-भागवण उवाका
उर्ध्व-मलम अधः-सखम
अस्वात्तम प्रहुर अव्ययम
चंदमसी यास्य परणी
यास तम वेद सा वेद-विट

भाषांतर

धन्य भगवान म्हणाले: एक वटवृक्ष आहे ज्याची मुळे वरच्या व फांद्या खाली आहेत आणि ज्याची पाने वैदिक स्तोत्र आहेत. ज्याला हा वृक्ष माहित आहे तो वेदांचा जाणकार आहे.

हेतू

चे महत्त्व चर्चा झाल्यानंतर भक्ती-योग, एक प्रश्न विचारू शकतो, “परमेश्वराचे काय? वेद? ” या अध्यायात हे स्पष्ट केले आहे की वैदिक अभ्यासाचा हेतू म्हणजे कृष्ण समजणे. म्हणून जो कृष्णा चेतनेत आहे, जो भक्ती सेवेत मग्न आहे, त्याला आधीपासूनच माहित आहे वेद

या भौतिक जगाच्या अडचणीची तुलना येथे वटवृक्षाशी केली जाते. जो फळफळ कामात गुंतला आहे त्याच्यासाठी वटवृक्षाचा शेवट नाही. तो एका शाखेतून दुसर्‍या शाखेत, दुसर्‍या शाखेत फिरत असतो. या भौतिक जगाच्या झाडाला कधीच अंत नाही आणि ज्याला या झाडाशी जोडले गेले आहे त्यांना मुक्तीची शक्यता नाही. स्वत: ला उन्नत करण्यासाठी वेदिक स्तोत्रांना या झाडाची पाने म्हणतात.

या झाडाची मुळे वरच्या बाजूस वाढतात कारण येथूनच या विश्वाचा सर्वात वरचा ग्रह ब्रह्मा स्थित आहे. जर एखाद्याला हा अविनाशी वृक्षाचा भ्रम समजला असेल तर त्यामधून बाहेर पडू शकते.

काढण्याची ही प्रक्रिया समजली पाहिजे. मागील अध्यायांमध्ये हे स्पष्ट केले गेले आहे की अशा अनेक प्रक्रिया आहेत ज्याद्वारे भौतिक अडचणीतून मुक्त व्हावे. आणि, तेराव्या अध्यायापर्यंत, आम्ही पाहिले आहे की सर्वोच्च परमेश्वराची भक्ती सेवा हा सर्वात चांगला मार्ग आहे. आता, भक्ती सेवेचे मूलभूत तत्व म्हणजे भौतिक क्रियाकलापांपासून अलिप्तता आणि परमेश्वराच्या अतींद्रिय सेवेला जोडणे. या धड्याच्या सुरूवातीस भौतिक जगाशी असलेले संबंध तोडण्याच्या प्रक्रियेची चर्चा केली जाते.

या भौतिक अस्तित्वाचे मूळ वरच्या दिशेने वाढते. याचा अर्थ असा होतो की ते विश्वाच्या सर्वात वरच्या ग्रहापासून एकूण भौतिक पदार्थापासून सुरू होते. तिथून, संपूर्ण ब्रह्मांड विस्तृत आहे, ज्यामध्ये अनेक शाखा आहेत ज्या विविध ग्रहांच्या प्रणालींचे प्रतिनिधित्व करतात. धर्म, आर्थिक विकास, इंद्रिय संतुष्टि आणि मुक्ती या जिवंत अस्तित्वांच्या क्रियाकलापांचे परिणाम दर्शवितात.

आता या झाडाच्या फांद्या खाली असलेल्या आणि मुळे वरच्या दिशेने वसलेल्या या जगाच्या बाबतीत कोणताही तयार अनुभव नाही, परंतु अशी एक गोष्ट आहे. ते झाड पाण्याच्या जलाशयाच्या बाजूला सापडते. आपल्याला दिसेल की काठावरील झाडे पाण्यावर फांद्या घालून फांद्या खाली फेकतात. दुसर्‍या शब्दांत सांगायचे तर, या भौतिक जगाचे झाड हे अध्यात्मिक जगाच्या वास्तविक वृक्षाचे प्रतिबिंब आहे. ज्याप्रमाणे झाडाचे प्रतिबिंब पाण्यावर असते त्याचप्रमाणे अध्यात्मिक जगाचे हे प्रतिबिंब इच्छांवर आधारित आहे.

या प्रतिबिंबित भौतिक प्रकाशात वस्तूंच्या अस्तित्वाचे कारण म्हणजे इच्छा आहे. ज्याला या भौतिक अस्तित्वातून बाहेर पडायचे आहे त्याने विश्लेषणाच्या अभ्यासानुसार हे झाड पूर्णपणे जाणून घेतले पाहिजे. मग तो त्याच्याशी असलेले आपले संबंध तोडू शकतो.

हे झाड, प्रत्यक्ष वृक्षाचे प्रतिबिंब असल्याने एक अचूक प्रतिकृति आहे. आध्यात्मिक जगात सर्व काही आहे. नक्कलवादी लोक ब्रह्माला या भौतिक वृक्षाचे मूळ म्हणून घेतात आणि त्यानुसार मुळापासून सांख्य तत्वज्ञान, या प्रगती, पुरुसा, मग तीन गुण, मग पाच स्थूल घटक (पंच-महाभूता), मग दहा इंद्रिय (दसेंद्रिया), मन इ. अशा प्रकारे ते संपूर्ण भौतिक जग विभाजित करतात. जर ब्रह्मा हे सर्व अभिव्यक्त्यांचे केंद्र असेल तर हे भौतिक जग हे 180 अंशांद्वारे केंद्राचे प्रकट होते आणि इतर 180 अंश आध्यात्मिक जग बनतात. भौतिक जग विकृत प्रतिबिंब आहे, म्हणून अध्यात्मिक जगात समान भिन्नता असणे आवश्यक आहे, परंतु प्रत्यक्षात.

अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना प्रगती परात्पर परमेश्वराची बाह्य ऊर्जा आहे आणि पुरुसा तो सर्वोच्च परमेश्वर स्वत: आहे आणि त्याबद्दल स्पष्टीकरण दिले आहे भगवद्गीता। हे प्रकटीकरण भौतिक असल्याने ते तात्पुरते आहे. एक प्रतिबिंब तात्पुरते असते, कारण ते कधी पाहिले जाते आणि कधीकधी पाहिले जात नाही. परंतु ज्यापासून प्रतिबिंबित होते तेथील मूळ शाश्वत आहे. वास्तविक झाडाचे भौतिक प्रतिबिंब तोडले पाहिजे. जेव्हा एखाद्या व्यक्तीला हे माहित असते असे म्हटले जाते वेद, असे मानले जाते की या भौतिक जगाशी असलेले आकर्षण कसे तोडायचे हे त्याला माहित आहे. एखाद्याला ती प्रक्रिया माहित असल्यास, त्याला प्रत्यक्षात माहित आहे वेद

 च्या विधीवादी सूत्रांनी आकर्षित केले आहे वेद झाडाच्या सुंदर हिरव्या पानांनी आकर्षित केले आहे. त्याला नक्की काय माहित नाही वेद उद्देश वेद, स्वत: च्या व्यक्तिमत्त्वाने खुलासा केल्याप्रमाणे, हे प्रतिबिंबित झाडे तोडणे आणि अध्यात्मिक जगाचे वास्तविक झाड मिळवणे होय.

अस्वीकरण:
 या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.

श्री-भागवण उवाका
परम भुया प्रवक्त्यामि
ज्ञानानं ज्ञानं उत्तमम्
याज ज्ञानत्व मुनय्या सर्ववे
परम सिद्धिम इतो गाताः

धन्य भगवान म्हणाले: मी पुन्हा तुम्हाला हे सर्वोच्च शहाणपण सांगेन, सर्व ज्ञानाने सर्वात चांगले, जे सर्व agesषींनी सर्वोच्च सिद्धीस प्राप्त केले आहे हे जाणून घेत.
हेतू

कृष्णाने आता वैयक्तिक, अव्यवहार्य आणि वैश्विक बद्दल वर्णन केले आहे आणि या अध्यायात सर्व प्रकारच्या भक्त आणि योगींचे वर्णन केले आहे.

अर्जुना उवाच
प्राकृत पुरुष पुरुष कैवा
क्षेत्रम् क्षेत्र-ज्ञान एव सीए
एटॅड व्हेडीटम आयकॅमी
ज्ञानम ज्ञानम सीए केसावा
श्री-भागवण उवाका
इडम सारीराम कौंत्य
ksetram ity अभिधिएत
एटाड यो वेट्टी तम प्रहुह
क्षत्र-ज्ञाना इति तद-विदाह

अर्जुन म्हणाले: माझ्या प्रिय कृष्ण, मी प्रकृति [निसर्ग], पुरूष [आनंद घेणारे], आणि शेतात आणि त्या क्षेत्राचा जाणकार, आणि ज्ञान आणि ज्ञानाचा अंत याबद्दल जाणून घेऊ इच्छितो. धन्य भगवान मग म्हणाले: “कुंतीच्या मुला, या शरीराला फील्ड म्हणतात आणि ज्याला हे शरीर माहित आहे त्याला शेताचा जाणकार म्हणतात.

पुरवणी

अर्जुनाबद्दल जिज्ञासू होते प्रगती किंवा निसर्ग, पुरुसा, आनंद घेणारा, केसेट्रा, शेतात, Ksetrajna, तो जाणणारा, आणि ज्ञान आणि ज्ञानाचा उद्देश्य आहे. जेव्हा त्याने या सर्वांची चौकशी केली तेव्हा कृष्णा म्हणाले की या शरीराला फील्ड म्हणतात आणि ज्याला हा शरीर माहित आहे त्याला शेताचा जाणकार म्हणतात. हे शरीर वातानुकूलित आत्म्यासाठी क्रिया करण्याचे क्षेत्र आहे. वातानुकूलित आत्मा भौतिक अस्तित्वातच अडकलेला आहे आणि तो भौतिक निसर्गावर प्रभुत्व मिळवण्याचा प्रयत्न करतो. आणि म्हणूनच, भौतिक निसर्गावर प्रभुत्व मिळविण्याच्या त्याच्या क्षमतेनुसार, त्याला क्रियाकलापांचे क्षेत्र प्राप्त होते. क्रियाशील ते क्षेत्र शरीर आहे. आणि शरीर म्हणजे काय?

शरीर इंद्रियांनी बनलेले आहे. वातानुकूलित आत्म्याला संवेदना तृप्त करण्याचा आनंद घ्यायचा आहे आणि त्याच्या तृप्ततेचा आनंद घेण्यासाठी त्याच्या क्षमतेनुसार त्याला शरीर किंवा क्रियाकलाप दिले जातात. म्हणून शरीराला म्हणतात केसेट्रा, किंवा वातानुकूलित आत्म्याचे क्रियाकलाप क्षेत्र. आता, जो स्वत: ला शरीराबरोबर ओळखत नाही त्याला म्हणतात Ksetrajna, शेताचा जाणकार. फील्ड आणि त्याचे जाणकार, शरीर आणि शरीराचा जाणकार यातील फरक समजणे फार कठीण नाही. कोणताही माणूस विचार करू शकतो की लहानपणापासून वृद्धावस्थेपर्यंत त्याने शरीरात बरेच बदल केले आहेत आणि तरीही तो एक माणूस आहे, बाकी आहे.

अशा प्रकारे क्रियांच्या क्षेत्राचा जाणकार आणि क्रियाकलापांचे वास्तविक क्षेत्र यांच्यात फरक आहे. एक सजीव वातानुकूलित आत्मा अशा प्रकारे समजू शकतो की तो शरीरापेक्षा वेगळा आहे. हे सुरुवातीला वर्णन केले आहे-देहे स्मीन- जिवंत अस्तित्व शरीरात आहे आणि शरीर बालपणातून बालपणात आणि बालपणातून तारुण्याकडे आणि तारुण्यापासून वृद्धापकाळापर्यंत बदलत आहे आणि शरीराच्या मालकीच्या व्यक्तीला हे माहित आहे की शरीर बदलत आहे. मालक स्पष्टपणे आहे क्षेत्रज्ञ कधीकधी आम्ही समजतो की मी आनंदी आहे, मी वेडा आहे, मी एक स्त्री आहे, मी एक कुत्रा आहे, मी एक मांजर आहे: हे जाणणारे आहेत. जाणकार शेतापेक्षा वेगळा आहे. जरी आम्ही बरेच लेख वापरतो-आमचे कपडे इ. -आपण माहित आहे की आपण वापरल्या गेलेल्या गोष्टींपेक्षा भिन्न आहोत. त्याचप्रमाणे आपण शरीरापेक्षा वेगळे आहोत हे देखील थोडेसे चिंतनातून आपल्याला समजते.

च्या पहिल्या सहा अध्यायांमध्ये भगवद्गीता, शरीराचा जाणकार, सजीव अस्तित्व, आणि ज्या स्थितीद्वारे तो सर्वोच्च परमेश्वराला समजू शकतो त्याचे वर्णन केले आहे. च्या मधल्या सहा अध्यायांमध्ये गीता, ईश्वराची सर्वोच्च व्यक्तिमत्व आणि भक्ती सेवेच्या संदर्भात वैयक्तिक आत्मा आणि सुपरसोल यांच्यातील संबंधांचे वर्णन केले आहे.

या अध्यायांमध्ये देवतेच्या सर्वोच्च व्यक्तिमत्त्वाची सर्वोच्च स्थिती आणि स्वतंत्र आत्म्याच्या अधीनस्थ स्थान निश्चितपणे परिभाषित केले आहे. सजीव संस्था सर्व परिस्थितीत अधीन असतात, परंतु त्यांच्या विसरण्यात ते भोगत आहेत. जेव्हा सद्सद्विवेकबुद्धीने कार्य करतात, तेव्हा ते वेगवेगळ्या क्षमतांमध्ये परात्पर देवाकडे जातात - व्यथित लोक म्हणून, पैशाची कमतरता असलेले, जिज्ञासू आणि ज्ञानाच्या शोधात असलेले.

त्याचेही वर्णन केले आहे. आता, तेराव्या अध्यायाची सुरूवात करून, सजीव अस्तित्व भौतिक स्वरूपाच्या संपर्कात कसे येते, त्याला परात्पर कार्यातून, ज्ञानाची लागवड करण्याच्या आणि भक्ती सेवेच्या स्त्रावाच्या विविध पद्धतींद्वारे त्याला परमप्रभूने कसे दिले आहे. जरी सजीव अस्तित्व भौतिक शरीरापेक्षा पूर्णपणे भिन्न आहे, तरीही तो कसा तरी संबंधित होतो. हे देखील स्पष्ट केले आहे.

अस्वीकरण:
 या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.

 

अर्जुनाने कृष्णास विचारलेल्या प्रश्नामुळे भगवद्गीतेच्या या अध्यायातील अव्यवसायिक आणि वैयक्तिक संकल्पना यांच्यातील फरक स्पष्ट होईल.

अर्जुना उवाच
इवा सता-युक्त तुम्ही
भक्तां ट्वामं पर्युपसते
तु कैपी अकसरम् अव्यक्तम्
तेसम के योग-विट्टमः

अर्जुनाने चौकशी केली: जे अधिक परिपूर्ण मानले जाते: जे लोक तुमची भक्ती सेवेत योग्यरित्या गुंतलेले आहेत किंवा जे अव्यवस्थित ब्राह्मणाची उपासना करीत आहेत?

उद्देशः

कृष्णाने आता वैयक्तिक, अव्यवहार्य आणि वैश्विक बद्दल वर्णन केले आहे आणि सर्व प्रकारच्या भक्त आणि त्यांचे वर्णन केले आहे योगी. सामान्यत: ट्रान्सजेंडलिस्ट्स दोन वर्गात विभागले जाऊ शकतात. त्यातील एक तोतयागिरी करणारा आणि दुसरा व्यक्तिवादी. व्यक्तिवादी भक्त परमात्माच्या सेवेत संपूर्ण उर्जा गुंतवून ठेवतात.

तो व्यक्तिविरोधी स्वत: ला थेट कृष्णाच्या सेवेतच नव्हे तर अव्यवस्थित ब्रह्म, अव्यवस्थित ध्यानस्थानी गुंतवून ठेवतात.

या अध्यायात आपल्याला परिपूर्ण सत्याची जाणीव करण्यासाठी वेगवेगळ्या प्रक्रिया आढळल्या आहेत. भक्ती-योग, भक्ती सेवा, सर्वोच्च आहे. जर एखाद्या व्यक्तीला परमात्माच्या सर्वोच्च व्यक्तिमत्त्वाची संगती असण्याची इच्छा असेल तर त्याने भक्ती सेवेत घेणे आवश्यक आहे.

जे भक्ती सेवेद्वारे परमात्माची थेट उपासना करतात त्यांना पर्सनलिस्ट म्हणतात. ज्यांना स्वतःला अव्यवस्थित ब्राह्मणाचे ध्यान करण्यामध्ये गुंतविले जाते त्यांना नक्कलवादी म्हणतात. अर्जुन येथे प्रश्न विचारत आहे की कोणती पद उत्तम आहे. निरपेक्ष सत्याची जाणीव करण्याचे वेगवेगळे मार्ग आहेत, परंतु कृष्णा या अध्यायात असे सूचित करतात भक्ती-योग, किंवा त्याची भक्ती सेवा ही सर्वांत श्रेष्ठ आहे.

हे सर्वात थेट आहे आणि हे गॉडहेडच्या सहवासातील सर्वात सोपा साधन आहे.

दुस Chapter्या अध्यायात परमेश्वर स्पष्ट करतो की एक सजीव अस्तित्व भौतिक शरीर नाही तर आध्यात्मिक स्पार्क आहे, संपूर्ण सत्याचा भाग आहे. सातव्या अध्यायात, तो जिवंत घटकाविषयी आणि संपूर्ण लोकांचा एक भाग म्हणून बोलतो आणि संपूर्णपणे त्याचे लक्ष संपूर्णपणे हस्तांतरित करण्याची शिफारस करतो.

आठव्या अध्यायात असे म्हटले आहे की जो कोणी मृत्यूच्या क्षणी कृष्णाचा विचार करतो त्याला एकाच वेळी कृष्णांचे निवासस्थान आध्यात्मिक आकाशात स्थानांतरित केले जाते. आणि सहाव्या अध्यायाच्या शेवटी प्रभु म्हणतो की त्या सर्वांपैकी योगी, जो स्वत: मध्येच कृष्णाचा विचार करतो त्याला सर्वात परिपूर्ण मानले जाते. त्यामुळे संपूर्ण गीता आध्यात्मिक साक्षात्काराचे सर्वोच्च रूप म्हणून कृष्णाकडे वैयक्तिक भक्ती करण्याची शिफारस केली जाते.

तरीही असे आहेत की जे अजूनही कृष्णाच्या अव्यक्तीकडे आकर्षित आहेत ब्रह्मज्योती प्रेरणा, जे परिपूर्ण सत्याचे सर्वत्र व्यापक पैलू आहे आणि जे निर्विकार आहे आणि इंद्रियांच्या आवाक्याबाहेरचे आहे. या दोन प्रकारच्या transcendentalists ज्ञानामध्ये कोण परिपूर्ण आहे हे अर्जुना जाणून घेऊ इच्छित आहे. दुसर्‍या शब्दांत, तो स्वत: ची भूमिका स्पष्ट करतो कारण तो कृष्णाच्या वैयक्तिक स्वरूपाशी संबंधित आहे.

तो अव्यवस्थित ब्राह्मणाशी संलग्न नाही. आपली स्थिती सुरक्षित आहे की नाही हे त्याला जाणून घ्यायचे आहे. या भौतिक जगात किंवा परमात्माच्या अध्यात्मिक जगात, एकतर तोडफोड अभिव्यक्ती ध्यान करण्याकरिता एक समस्या आहे. वास्तविक, परिपूर्ण सत्याच्या अव्यवसायिक वैशिष्ट्याची कल्पनाच कोणी करू शकत नाही. म्हणून अर्जुनाला म्हणायचे आहे की, “अशा वेळेचा अपव्यय कसा करावा?”

अर्जुनाला अकराव्या अध्यायात असा अनुभव आला की कृष्णाच्या वैयक्तिक स्वरूपाशी जोडले जाणे सर्वात उत्तम आहे कारण त्याच वेळी त्याला इतर सर्व प्रकार समजले जातील आणि कृष्णावरील त्याच्या प्रेमामध्ये कोणताही अडथळा नव्हता.

अर्जुनाने कृष्णाला विचारलेला हा महत्त्वाचा प्रश्न परिपूर्ण सत्याच्या अव्यवसायिक आणि वैयक्तिक संकल्पनांमधील फरक स्पष्ट करेल.

अस्वीकरण:
 या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.

गीतेचा हा अध्याय सर्व कारणांची कारणे म्हणून कृष्णाचा हेतू प्रकट करतो.

अर्जुना उवाच
वेडा-अनुग्रहमय परम
गुह्याम अध्यात्मा-समज्नितम
yat tvayoktam रिक्त तेना
मोहो 'याम विगोतो मामा

अर्जुन म्हणाले: तू गोपनीय आध्यात्मिक गोष्टींबद्दलची तुझी सूचना मी ऐकली आहे, जी तू माझ्यावर दयाळूपणाने दिली आहेस आणि माझा भ्रम दूर झाला आहे.
उद्देशः

श्री-भगवान उवाच
भुया एवा महा-बहो
श्रीनू मी परमम वाचाह
याट ते 'हम प्रियामनाय'
वाक्सामी हिता-काम्या

परात्पर प्रभूने म्हटले: “प्रिय मित्र, सामर्थ्यवान सशस्त्र अर्जुना, माझ्या सर्वोच्च वचनाला पुन्हा ऐका. मी तुला तुझ्या फायद्यासाठी सांगेन आणि मला तुला आनंद होईल.
हेतू
परमारा शब्दाचे स्पष्टीकरण परसरा मुनी यांनी केले आहे: ज्याला सहा सामर्थ्याने परिपूर्ण, पूर्ण शक्ति, संपत्ती, ज्ञान, सौंदर्य आणि संन्यास आहे तो परमात्मा आहे किंवा परमात्माची सर्वोच्च व्यक्तिमत्व आहे.

कृष्णा या पृथ्वीवर उपस्थित असताना त्याने सर्व सहा वैभव दर्शविले. म्हणून परसरा मुनी यांच्यासारख्या थोर agesषींनी कृष्णाला देवाचे सर्वोच्च व्यक्तिमत्व म्हणून स्वीकारले आहे. आता कृष्णा अर्जुनाला त्याचे कार्य आणि कार्य यांचे अधिक गोपनीय ज्ञान देत आहे. यापूर्वी, सातव्या अध्यायात सुरुवात करुन, प्रभुने आधीच त्याचे वेगवेगळे उर्जा आणि ते कसे कार्य करीत आहेत याबद्दल समजावून सांगितले. आता या अध्यायात, त्यांनी अर्जुनाबद्दलचे त्याचे विशिष्ट मत स्पष्ट केले.

मागील अध्यायात दृढ निष्ठेने भक्ती स्थापित करण्यासाठी त्याने आपली भिन्न शक्ती स्पष्टपणे स्पष्ट केली आहे. या अध्यायात पुन्हा त्याने अर्जुनाला त्याच्या अभिव्यक्ती व विविध वैशिष्ठ्ये सांगितली.

जो परमात्माबद्दल जितका ऐकतो तितकाच भक्ती सेवेत निश्चय होतो. भक्तांच्या संगतीत नेहमीच परमेश्वराबद्दल ऐकले पाहिजे; यामुळे एखाद्याची भक्ती सेवा वाढेल. जे लोक खरोखर कृष्णा जाणीव असण्याची चिंता करतात त्यांनाच भक्तांच्या समाजातील प्रवचन होऊ शकतात. इतरही अशा प्रवचनांमध्ये भाग घेऊ शकत नाहीत.

भगवान अर्जुनाला स्पष्टपणे सांगतात की त्याला तो खूप प्रिय आहे, त्याच्या फायद्यासाठी असे प्रवचन होत आहेत.

अस्वीकरण:
 या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.

गीतेच्या सातव्या अध्यायात आपण आधीपासूनच ईश्वराच्या सर्वोच्च व्यक्तिमत्त्वाच्या उदात्त सामर्थ्याबद्दल, त्याच्या भिन्न शक्तींबद्दल चर्चा केली आहे.

श्री-भागवण उवाका
इडम तू ते गुह्यातमम्
प्रावकस्य्यामी अनसुयावे
ज्ञानम ज्ञान-साहितम
याज ज्ञानत्व मोक्षसे 'सुभात

परात्पर भगवान म्हणाले: माझ्या प्रिय अर्जुना कारण तू माझा कधीच द्वेष करीत नाहीस म्हणून मी तुला हे रहस्यमय रहस्य सांगत आहे, कारण तुला हे माहित आहे की भौतिक अस्तित्वातील संकटांपासून तुला मुक्त केले जाईल.
हेतू

भक्ता परात्पर परमेश्वराबद्दल अधिकाधिक ऐकतो तेव्हा तो ज्ञानी होतो. श्रीमद्भागवतम्मध्ये या श्रवण प्रक्रियेची शिफारस केली गेली आहे: “परमात्माच्या सर्वोच्च व्यक्तिमत्त्वाचे संदेश अनेक क्षमतांनी परिपूर्ण आहेत आणि भक्तांमध्ये परात्पर गॉडहेडच्या विषयावर चर्चा झाल्यास या क्षमता कळू शकतात. मानसिक सट्टेबाज किंवा शैक्षणिक अभ्यासक यांच्या सहकार्याने हे साध्य करता येत नाही, कारण हे ज्ञानाने प्राप्त झाले आहे. ”

भक्त सतत परमात्माच्या सेवेत गुंतलेले असतात. भगवान कृष्णा चेतनेत गुंतलेल्या एका विशिष्ट जिवंत घटकाची मानसिकता आणि प्रामाणिकपणा समजतात आणि त्याला भक्तांच्या संगतीत कृष्णाचे विज्ञान समजून घेण्यासाठी बुद्धिमत्ता देते. कृष्णाची चर्चा खूप सामर्थ्यवान आहे आणि जर एखाद्या भाग्यवान व्यक्तीची अशी संगती असेल आणि त्या ज्ञानाची आत्मसात करण्याचा प्रयत्न केला तर तो नक्कीच आध्यात्मिक अनुभूतीकडे प्रगती करेल. भगवान कृष्णाने अर्जुनाला त्याच्या सामर्थ्य सेवेत उच्च आणि उच्च स्थानापर्यंत प्रोत्साहित करण्यासाठी या नवव्या अध्यायात वर्णन केले आहे त्यापेक्षा अधिक गोपनीय आहे.

भगवद्गीतेचा पहिला अध्याय, उर्वरित पुस्तकात कमी-अधिक प्रमाणात परिचय आहे; आणि दुसर्‍या आणि तिसर्‍या अध्यायात वर्णन केलेल्या आध्यात्मिक ज्ञानास गोपनीय म्हटले जाते.

सातव्या आणि आठव्या अध्यायांमध्ये चर्चा केलेले विषय विशेषतः भक्ती सेवेशी संबंधित आहेत आणि कारण ते कृष्णा चेतनेत आत्मज्ञान आणतात, म्हणून त्यांना अधिक गोपनीय म्हटले जाते. परंतु नवव्या अध्यायात ज्या गोष्टींचे वर्णन केले आहे ते बिनबुडाच्या, शुद्ध भक्तीशी संबंधित आहेत. म्हणून याला सर्वात गोपनीय म्हटले जाते. जो कृष्णाच्या सर्वात गोपनीय ज्ञानामध्ये आहे तो नैसर्गिकरित्या अतींद्रिय आहे; भौतिक जगात असूनही त्याच्याकडे कोणतीही भौतिक वेदना नसते.

भक्ती-रसमृत-सिंधूमध्ये असे म्हटले आहे की, ज्याला परमात्माची प्रीतीपूर्वक प्रेम करण्याची सेवा करण्याची इच्छा आहे, तो भौतिक अस्तित्वाच्या सशर्त अवस्थेत आहे, तरीसुद्धा तो स्वतंत्र मानला जाईल. त्याचप्रमाणे, भगवद्गीतेच्या दहाव्या अध्यायात आपल्याला आढळेल की जो कोणी त्या मार्गाने व्यस्त आहे तो स्वतंत्र व्यक्ती आहे.

आता या पहिल्या श्लोकाला विशिष्ट महत्त्व आहे. ज्ञान (इडम ज्ञानम) म्हणजे शुद्ध भक्ती सेवेला सूचित करते, ज्यात नऊ वेगवेगळ्या क्रिया असतात: ऐकणे, जप करणे, स्मरण करणे, सेवा करणे, उपासना करणे, प्रार्थना करणे, आज्ञा पाळणे, मैत्री राखणे आणि सर्व काही समर्पण करणे. भक्ती सेवेच्या या नऊ घटकांच्या अभ्यासाने एक आध्यात्मिक चैतन्य, कृष्ण चेतना पर्यंत उन्नत होते.

जेव्हा एखाद्या व्यक्तीचे हृदय भौतिक दूषिततेपासून साफ ​​होते, तेव्हा ते कृष्णाचे हे विज्ञान समजू शकतात. फक्त एक जिवंत अस्तित्व भौतिक नाही हे समजून घेणे पुरेसे नाही. ही अध्यात्म अनुभूतीची सुरूवात असू शकते, परंतु एखाद्याने शरीराचे कार्य आणि आध्यात्मिक क्रिया यांच्यातील फरक ओळखला पाहिजे ज्याद्वारे एखाद्याला समजते की तो शरीर नाही.

अस्वीकरण:
 या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.

भगवद्गीतेच्या या सातव्या अध्यायात कृष्ण चेतनाचे स्वरूप पूर्ण वर्णन केले आहे. कृष्णा सर्व समृद्धीने परिपूर्ण आहे

श्री-भगवान उवाच
माया असक्त-मानः पार्थ
योगाम युंजन वेडा-अशराय
असमसम समागम मम
याथा ज्ञानस्यासी चक्रु

हे प्रथ [अर्जुना] च्या मुला, ऐक, माझ्याविषयी पूर्ण जागरूकतेने योगासनेने आणि माझ्याशी मनाने जुळवून घेण्याद्वारे, तू मला पूर्णपणे संशयाने, मुक्तपणे ओळखू शकशील.
हेतू
 भगवद्गीतेच्या या सातव्या अध्यायात कृष्ण चेतनाचे स्वरूप पूर्ण वर्णन केले आहे. कृष्णा सर्व प्रकारच्या समृद्धींमध्ये परिपूर्ण आहे आणि तो अशा उदात्ततेचा कसा प्रकट करतो याबद्दल येथे वर्णन केले आहे. तसेच, कृष्णाशी जोडलेले चार प्रकारचे भाग्यवान लोक आणि चार प्रकारचे दुर्दैवी लोक, जे कधीही कृष्णाला न घेतात, त्यांचे या प्रकरणात वर्णन केले आहे.

भगवद्गीतेच्या पहिल्या सहा अध्यायांमध्ये, जीवंत अस्तित्वाचे वर्णन केले गेले आहे जे निरनिराळे आत्मा आहे जे निरनिराळ्या प्रकारच्या योगांनी स्वत: ला आत्मसात करण्यास सक्षम आहे. सहाव्या अध्यायाच्या शेवटी, हे स्पष्टपणे सांगितले गेले आहे की कृष्णावर मनाची स्थिर एकाग्रता किंवा दुसर्‍या शब्दात कृष्ण चेतना ही सर्व योगाचे सर्वोच्च रूप आहे. एखाद्याचे मन कृष्णाकडे केंद्रित केल्याने एखाद्याला पूर्ण सत्य माहित असणे शक्य होते, परंतु तसे नाही.

अव्यवसायिक ब्रह्मज्योती किंवा स्थानिक परात्मा साक्षात्कार हे पूर्ण सत्यतेचे परिपूर्ण ज्ञान नाही कारण ते आंशिक आहे. संपूर्ण आणि वैज्ञानिक ज्ञान हे कृष्ण आहे आणि सर्व काही कृष्णा देहभानातील व्यक्तीवर प्रकट होते. अपूर्ण कृष्ण चेतना, एखाद्याला माहित आहे की कृष्णा कोणत्याही शंका नसूनही अंतिम ज्ञान आहे. विविध प्रकारचे योग केवळ कृष्णा जाणीवाच्या मार्गावर दगड आहेत. ज्याला थेट कृष्णा जाणीव होते, त्याला ब्रह्मज्योती आणि परमात्माबद्दल पूर्ण माहिती होते. कृष्ण चेतना योगाच्या अभ्यासाद्वारे, एखाद्यास संपूर्ण गोष्टीची माहिती मिळू शकते - म्हणजे परिपूर्ण सत्य, सजीव अस्तित्व, भौतिक स्वभाव आणि त्यांचे अभिव्यक्ती

म्हणूनच, सहाव्या अध्यायाच्या शेवटच्या श्लोकात सांगितल्याप्रमाणे योगाभ्यास सुरू केला पाहिजे. सर्वोच्च कृष्णावर मनाची एकाग्रता नऊ वेगवेगळ्या स्वरुपात निर्धारित भक्ती सेवेद्वारे शक्य झाली आहे, त्यापैकी श्रावणम सर्वात महत्वाचे आहे. म्हणूनच भगवान अर्जुनाला म्हणतात, “तात् श्रुण” किंवा “माझ्याकडून ऐका.” कृष्णापेक्षाही महान प्राधिकरण कोणीही असू शकत नाही आणि म्हणूनच त्याच्याकडून ऐकून एखाद्याला कृष्णा जाणीवामध्ये प्रगती करण्याची सर्वात मोठी संधी मिळते.

म्हणूनच, एखाद्याने कृष्णाकडून थेट किंवा कृष्णाच्या शुद्ध भक्ताकडून शिकणे आवश्यक आहे - नॉनव्हेडोटिव्ह लोकांकडून नव्हे तर शैक्षणिक शिक्षणाने भरलेले आहे.

म्हणूनच कृष्णा किंवा त्याच्या भक्ताकडून कृष्ण जाणीव ऐकूनच कृष्णाचे विज्ञान समजू शकते.

अस्वीकरण:

या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.

 

श्री-भागवण उवाका
अनासृतः कर्म फलम
कर्म कर्म करोती या
सा संन्यासी सीए योगी सीए
ना निरागिर न काकरीया

 

धन्य परमेश्वर म्हणाला: जो कोणी आपल्या कार्याच्या फळाशी संबंधित नाही व जो त्याच्यावर कर्तव्य म्हणून काम करतो तो त्या त्या जीवनाचा त्याग केला जातो आणि तो खरा रहस्यमय आहे: जो अग्नीवर प्रकाश टाकत नाही आणि काम करीत नाही तोच नाही.
हेतू
या अध्यायात, भगवान स्पष्टीकरण देतात की आठपट प्रक्रिया योग प्रणाली म्हणजे मनावर आणि इंद्रियांवर नियंत्रण ठेवण्याचे साधन. तथापि, सर्वसाधारणपणे सादर करणे फार कठीण आहे, विशेषत: कालीच्या वयात. तरी आठपट योग या धड्यात सिस्टमची शिफारस केली जाते, प्रभु यावर जोर देते की प्रक्रिया कर्मयोग, किंवा कृष्णा देहभानात अभिनय करणे चांगले आहे.
प्रत्येकजण या जगात आपले कुटुंब आणि त्यांचे पॅराफ्नेरिया राखण्यासाठी कार्य करतो, परंतु कोणीही काही स्वत: च्या स्वार्थाशिवाय, काही वैयक्तिक तृप्ति केल्याशिवाय ते कार्य करीत नाही, मग ते एकाग्र किंवा विस्तारित असेल. परिपूर्णतेचा निकष म्हणजे कृष्णा जाणीवेने कार्य करणे, कामाच्या फळांचा आनंद घेण्याच्या दृष्टिकोनातून नव्हे. कृष्णा जाणीवपूर्वक कार्य करणे प्रत्येक जिवंत अस्तित्वाचे कर्तव्य आहे कारण सर्व घटनात्मकदृष्ट्या परात्परांचे भाग आणि पार्सल आहेत.
संपूर्ण शरीराच्या समाधानासाठी बॉडीवर्कचे भाग. शरीराचे अंग स्वत: च्या समाधानासाठी कार्य करीत नाहीत परंतु संपूर्ण संपूर्ण समाधानासाठी असतात. त्याचप्रमाणे, वैयक्तिक समाधानासाठी नव्हे तर परात्परतेच्या समाधानासाठी कार्य करणारी सजीव अस्तित्व परिपूर्ण आहे सन्यासी, परिपूर्ण योगी.
अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना संन्यासी कधीकधी कृत्रिमरित्या असा विचार करा की ते सर्व भौतिक कर्तव्यांपासून मुक्त झाले आहेत आणि म्हणूनच ते हे करणे बंद करतात अग्निहोत्र यज्ञ (अग्नीचा यज्ञ), परंतु प्रत्यक्षात ते स्वारस्य दर्शवितात कारण त्यांचे लक्ष्य एकनिष्ठ ब्राह्मणाबरोबर एक होत आहे.
अशी इच्छा कोणत्याही भौतिक इच्छेपेक्षा मोठी आहे, परंतु ती स्वार्थाशिवाय नाही. त्याचप्रमाणे गूढ योगी कोण सराव योग अर्ध-मुक्त डोळे असलेली प्रणाली, सर्व भौतिक क्रियाकलाप थांबविते, त्याच्या वैयक्तिक स्वार्गासाठी काही समाधानाची इच्छा करतो. परंतु कृष्णा देहभानात काम करणारी एखादी व्यक्ती स्वार्थाशिवाय संपूर्ण समाधानासाठी कार्य करते.
कृष्णा जागरूक व्यक्तीस आत्म-समाधानाची इच्छा नसते. त्याच्या यशाचा निकष म्हणजे कृष्णाचे समाधान होय ​​आणि म्हणूनच तो परिपूर्ण आहे सन्यासी, किंवा परिपूर्ण योगी. संन्यासचे सर्वोच्च परिपूर्ण प्रतीक भगवान कैतान्य या प्रकारे प्रार्थना करतात:
ना धनं न जनम न सुन्दरिम कवितां वा जगदीसा कामये.
मामा जनमणी जननिश्वरे भवदद भक्तिर अहैतकी तवाय.
“सर्वशक्तिमान परमेश्वरा, मला संपत्ती साठवण्याची किंवा सुंदर बाईंचा उपभोग घेण्याची इच्छा नाही. किंवा मला कोणतेही अनुयायी नको आहेत. मला फक्त पाहिजे आहे माझ्या आयुष्यात, तुझ्या जन्माच्या जन्माच्या तुझ्या भक्तीसेवेची निष्कलंक दया. ”
अस्वीकरण:
 या पृष्ठावरील सर्व प्रतिमा, डिझाइन किंवा व्हिडिओ त्यांच्या संबंधित मालकांच्या कॉपीराइट आहेत. आमच्याकडे या प्रतिमा / डिझाइन / व्हिडिओ नाहीत. आपल्यासाठी कल्पना म्हणून वापरण्यासाठी आम्ही शोध इंजिन आणि अन्य स्त्रोतांकडून ती संकलित करतो. कोणत्याही कॉपीराइट उल्लंघनाचा हेतू नाही. आमची एखादी सामग्री आपल्या कॉपीराइटचे उल्लंघन करीत आहे यावर विश्वास ठेवण्याचे कारण आपल्याकडे असल्यास, कृपया आम्ही ज्ञान प्रसारित करण्याचा प्रयत्न करीत असताना कोणतीही कायदेशीर कारवाई करू नका. जमा करण्यासाठी आपण आमच्याशी थेट संपर्क साधू शकता किंवा आयटम साइटवरून काढू शकता.